Europese banken kopen zich in de cryptomarkt in, en de vergunningskosten doen de rest
Cecabank bewaart nu crypto voor Spaanse banken, Kraken vraagt een banklicentie aan in Litouwen en advocaten zien een overnamegolf aankomen. De MiCA-vergunning is te duur geworden om alleen te dragen.
Cecabank hangt 400 miljard euro aan bewaardiensten aan crypto
Cecabank is bij het grote publiek onbekend, maar in het Spaanse bankwezen kun je er niet omheen. Het huis verzorgt effectenbewaring en achterliggende infrastructuur voor meer dan honderd financiële instellingen, is actief in ruim zeventig markten en heeft zo'n 400 miljard euro aan vermogen onder bewaring.
Sinds 11 juni 2026 draait daar ook een cryptobewaardienst op. Cecabank haalde in 2025 een MiCA-vergunning bij de CNMV voor bewaring, overdracht en het ontvangen en doorgeven van orders, staat geregistreerd bij de Banco de España en bij ESMA, en is een paspoorttraject gestart richting Ierland, Portugal en Luxemburg. De eerste klant is Renta 4 Banco. De technische laag komt van Bit2Me, dat dagelijks meer dan 280 miljoen dollar (± € 245 miljoen) aan spotvolume verwerkt.
“We brengen onze ervaring en onze standaarden over naar de wereld van digitale activa”, zei Aurora Cuadros, corporate director securities services bij Cecabank. Gabriel Ayala van Bit2Me omschreef het resultaat als “cryptoinfrastructuur van institutionele kwaliteit, geïntegreerd in traditionele bancaire processen”.
Cecabank is niet alleen. BBVA werkt aan directe handel en bewaring in bitcoin en ethereum voor Spaanse klanten, en Cecabank opende een kantoor in Luxemburg en nam een bestuurszetel bij de Luxemburgse bankiersvereniging.
Minder dan een op de vijf Europese banken doet mee
De cijfers relativeren het enthousiasme. Volgens Simon Schneider, topman van Sygnum Europe, biedt op dit moment minder dan twintig procent van de Europese banken cryptodiensten aan. “We zien een duidelijke tendens richting gereguleerde instellingen”, zei hij, maar die tendens begint bij een lage basis.
Ter vergelijking: in de Verenigde Staten heeft inmiddels zo'n zestig procent van de vijfentwintig grootste banken producten rond bitcoin gelanceerd of aangekondigd, nadat de toezichthouders daar in juli 2025 gezamenlijk groen licht gaven voor bewaring door nationale banken. JPMorgan Chase en Wells Fargo alleen al beheren samen meer dan 7,3 biljoen dollar (± € 6,4 biljoen).
Europa loopt dus achter, maar het gat sluit sneller dan een jaar geleden, precies omdat MiCA nu duidelijk maakt wat wel en niet mag.
Zwitserland laat zien waar het naartoe gaat
Wie wil weten waar Europa uitkomt, kijkt naar Zwitserland. Daar bestaat sinds de DLT-wetgeving een helder juridisch kader voor digitale activa, en het gevolg is dat ongeveer driekwart van de grote Zwitserse banken inmiddels iets met digitale activa doet: bewaring, handel, of allebei.
Het patroon is telkens hetzelfde. Zolang het juridische kader onduidelijk is, doet vrijwel geen bank mee, want het risico op een boete of een reputatieschade weegt zwaarder dan de omzet. Zodra het kader er ligt, gaat het snel, want dan is niets doen het risico geworden.
MiCA heeft dat kader voor de hele Europese Economische Ruimte neergelegd. Wat in Zwitserland vijf jaar duurde, kan in de EU sneller gaan omdat één vergunning meteen zevenentwintig markten opent.
De vergunningskosten drijven een overnamegolf
Er zit een keerzijde aan. Een MiCA-vergunning is geen formulier maar een bedrijfsmodel: gescheiden bewaring van klantmiddelen, kapitaaleisen, compliancepersoneel, rapportageverplichtingen, jaarlijkse audits. Voor een startup met een paar duizend klanten is dat kostenplaatje niet meer rond te rekenen.
Advocaten die deze dossiers begeleiden, zien dat leiden tot consolidatie. Steven Lightstone, partner bij Morgan Lewis, wijst er in gesprek met CoinDesk op dat toezichthouders zelf niet uit zijn op minder concurrentie: de Britse toezichthouder “probeert de concurrentie te helpen, en probeert nieuwkomers echt te helpen”, zei hij, maar hij voegde eraan toe dat de lat “heel hoog ligt, zeker waar consumenten in het spel zijn”.
Het resultaat is dat banken en grote gereguleerde partijen aan de koopkant staan. Zij hebben de compliancekantoren, de kapitaalbuffers en de vergunningsdossiers al, en kunnen die kosten over een veel groter balanstotaal uitsmeren. Een klein cryptoplatform met een goede app en tienduizend klanten is voor hen goedkoper te kopen dan te bouwen.
Dat de markt sowieso al geconcentreerd is, helpt niet: naar schatting staat ongeveer 55 procent van alle klantmiddelen en zo'n 24 procent van het spotvolume wereldwijd bij één partij, Binance.
Kraken wil geen exchange meer zijn maar een bank
De omgekeerde beweging bestaat ook. Kraken heeft bij de centrale bank van Litouwen een aanvraag lopen voor een gespecialiseerde banklicentie, hetzelfde type vergunning dat Revolut daar in 2018 kreeg. De Bank of Lithuania wil er niets over zeggen en verwijst naar de vertrouwelijkheid van vergunningsprocedures; Kraken onthoudt zich van commentaar.
Zo'n vergunning zou Kraken in de hele Europese Economische Ruimte betaalrekeningen, consumentenkredieten en aandelenhandel laten aanbieden. Geen enkele andere cryptobeurs heeft die status in Europa.
Topman Arjun Sethi schetste op Money20/20 Europe een vergunningsstrategie voor de komende tien jaar, waarbij het bedrijf licenties wil verzamelen door bestaande bedrijven over te nemen of zelf van nul te beginnen. Kraken kreeg in maart 2026 al toegang tot betaalinfrastructuur van de Federal Reserve via Kraken Financial en haalde in mei een VARA-vergunning in de Verenigde Arabische Emiraten. Een Amerikaanse beursgang staat op de planning.
Wat het voor jou betekent
De praktische gevolgen zijn er nu al. Als jouw bank binnenkort crypto aanbiedt, is de kans groot dat de bewaring bij een partij als Cecabank ligt en de handel bij een technologiepartner: één app, drie vergunningen, drie aansprakelijke partijen. Vraag na wie precies je munten houdt.
Tegelijk moet je er rekening mee houden dat kleinere platforms verdwijnen of worden overgenomen. Dat hoeft geen slecht nieuws te zijn — een overname door een gereguleerde partij is beter dan een abrupte sluiting — maar het betekent wel dat voorwaarden, tarieven en beschikbare munten kunnen veranderen zonder dat jij daarom hebt gevraagd.
Wat je nu kunt doen: controleer of je aanbieder zelf een MiCA-vergunning heeft of onder die van een ander opereert, en zorg dat je zelfstandig toegang houdt tot je middelen. Een hardware wallet is en blijft het antwoord op het scenario waarin je platform van eigenaar wisselt.
Bronnen: CoinDesk, crypto.news, Cryptopolitan, CNMV, Bank of Lithuania. Laatst gecontroleerd: 27 juli 2026.
